Dziś jest , imieniny obchodzą:

Muzyka jak krwiobieg

Paweł Małaszyński i Cochise – polski zespół, grający szeroko pojętą muzykę rockową. Dla grupy muzyka, którą tworzą jest „krwiobiegiem” – zespół powstał w 2004 roku, w Białymstoku. Z Pawłem Małaszyńskim, czołowym aktorem polskiej kinematografii i wokalistą zespołu Cochise, rozmawia Anna Szymborska.

 

Polonia to bardzo zamknięte środowisko ludzi na obczyźnie. Nie zawsze są na bieżąco z tym, co się dzieje w kraju. Jesteś nam znany głównie z ról filmowych. Gdziekolwiek poruszam temat zespołu Cochise i to, że wokalistą zespołu jest Paweł Małaszyński, słyszę – „Jak to! Małaszyński śpiewa?” Proszę powiedz coś o swojej drugiej twarzy, jako rockmana. Kiedy i jak to się zaczęło?
Zaczęło się tak, jak to zwykle się zaczyna w każdym mieście. Mieliśmy po paręnaście lat, chcieliśmy grać muzykę. Każdy z nas o tym marzył. To wszystko przełożyło się na to, że gramy ze sobą od dziesięciu lat, a znamy się od dwudziestu. Każdy z nas przechodził przez różne składy. Mniej więcej gdzieś około 2004 roku skrystalizował się obecny skład zespołu Cochise.

 

Co z aktorstwem? Czy wówczas myślałeś o zawodzie aktora?
Tak naprawdę na początku swojego młodego życia myślałem, że pójdę w kierunku muzyki, a nie w aktorstwo. O aktorstwie nawet nie myślałem. Odkąd pamiętam, zawsze zajmuję się muzyką i pisaniem tekstów.

 

Czy grasz na jakimś instrumencie?
Niestety nie. Nie potrafię grać na żadnym instrumencie, czego bardzo żałuję, ale nigdy nie miałem do tego cierpliwości, więc zająłem się śpiewaniem i pisaniem tekstów i tak jest do dziś.

 

Jakieś Wasze osiągnięcia? Płyty?
W tej chwili mamy już swoją kolejną płytę „118”, która ujrzała światło dzienne w 2014 r.

 

Bliższa Twojemu sercu jest scena czy film?
Scena. Nie ma znaczenia czy to jest scena teatralna czy muzyczna. Film, serial to jakby inna bajka, a tu kocham jedno i drugie. Oczywiście na scenie teatralnej jestem zupełnie inny niż na scenie rockowej. Tutaj tworząc muzykę nie mam żadnych ram ani marginesów, od których muszę się odbijać. Wiadomo, że sztuka czy film są zaplanowane z góry i muszę ukrywać swoje prawdziwe uczucia. Na scenie rockowej jestem po prostu sobą, ale generalnie kocham jedno i drugie.

Skończyłeś jakaś szkołę muzyczną?
Nie. Nigdy nie chodziłem na żadne kółka teatralne. Nigdy nie chodziłem do żadnej szkoły muzycznej. Nigdy nie chodziłem na naukę grania czy śpiewania.

 

W takim razie jesteś takim złotym samorodkiem (śmiech). Co poradziłbyś młodym, początkującym zespołom próbujących swoich sił na scenie?
Grajcie! Nie myślcie o niczym tylko grajcie, grajcie…

Mówisz grajcie… ale biorąc pod uwagę, jak trudny jest rynek muzyczny czy samo „grajcie” wystarczy?
Tak, zdając do szkoły teatralnej czy zakładając zespół nikt nie powinien myśleć o czerwonych dywanach czy show biznesie, bo się po prostu spali. Przecież my też nie jesteśmy jakimś znanym zespołem, który żyje z grania. Każdy z nas oczywiście by tak chciał, ale czasy są takie, a nie inne. Kochamy tworzyć muzykę, lubimy spędzać czas ze sobą, na tym to polega i tak było od samego początku. Cieszymy się z tego, że gramy, że cały czas istniejemy, tworzymy muzykę coraz lepszą i to jest najważniejsze. Jeżeli przyjdzie jakiś niespodziewany sukces – przyjmiemy to z otwartymi ramionami i będziemy się z tego cieszyć. Nigdy nie myśleliśmy w taki sposób żeby grać muzykę taką albo inną, bo ona może się lepiej sprzedać. Kochamy to, co robimy i będziemy to robić do końca świata.

Chciałam zapytać czy muzykowanie to Twoja pasja czy potrzeba rynku? Po Twojej poprzedniej entuzjastycznej wypowiedzi chyba już wszystko wiadomo.
Nie! Żadna potrzeba rynku! Nie można myśleć takim kategoriami, to jest pasja, to też taka miłość – nasz krwiobieg. Każdy z nas ma przecież swoją pracę i swoją rodzinę. To nie jest tak, że my nic nie robimy. Ja jestem aktorem, kolega nauczycielem – to są zupełnie różne zawody, ale łączy nas wspólna pasja, czyli muzyka. Nie wiem, co by było gdyby każdy z nas chciał zrezygnować ze swego zawodu i zająć się tylko muzyką. Byłaby to bardzo ciężka decyzja. Zwłaszcza, jeśli chodzi o Polskę, byłoby naprawdę ciężko. Ale nie trzeba się poddawać i robić to, co się kocha.

 

Jesteście zespołem otwartym na propozycje koncertowe?
O tak! Bardzo. W tym roku daliśmy ponad czterdzieści koncertów. To jest bardzo dużo, biorąc pod uwagę to, jak już wspominałem, że każdy z nas ma swoją pracę, rodzinę i dzieci.

 

Odnośnie rodziny, to pytanie od wielbicielek konkretnie do Ciebie … Jesteś żonaty? Szczęśliwy związek?
Tak! Znamy się miej więcej 30 lat. Razem ze sobą 18 lat. Jesteśmy z tego samego osiedla, podwórka. W zasadzie znamy się od dziecka, od przedszkola.

 

Gdzie można posłuchać zespołu i podejrzeć trasy koncertowe?
Zapraszam na naszą stronę www.cochise.pl i oczywiście na stronę Facebook.

 

Czego życzyć Tobie i zespołowi w imieniu redakcji i czytelników Nowinek?
Żebyśmy grali jak najdłużej…

 

Toteż tego Wam życzę i dodatkowo sukcesów na wszystkich estradach świata.

Polecamy

Spośród wielu znakomitych belgijskich piw wyróżniają się te robione przez zakony trapistów. Uznanie ich wyjątkowego charakteru pozwoliło nie tylko na obecność w Belgii, ale i na całym świecie. Tego dowodem jest również upodobanie innych zakonów rozsianych w Europie i poza nią.

Wychodząc na spacer z psem do pobliskiego parku można się srogo zdziwić. Skąd na ulicach, ścieżkach, skwerach i alejkach tyle młodych ludzi? Przecież nikt już dzisiaj nie chodzi na podwórko.

„Nobody’s perfect”- wyśpiewują artyści piosenek do młodzieży, a sami już co nieco sobie podciągnęli, zoperowali i dzień zaczynają od biegu lub treningu na siłowni. Dzieci w przedszkolu wiedzą, że trzeba dobrze wyglądać. Nie zdobędzie się sympatii, będąc niewidzialnym.

Zapraszamy na Dni Poradnictwa w zakresie ubezpieczenia społecznego dla Polaków pracujących lub mieszkających w Belgii

 

Specjaliści ZUS omówią:

polskie świadczenia z ubezpieczenia społecznego:

– emerytury

Dni płatnego urlopu przysługują w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym pracownik wypracował sobie prawo do urlopu. Aby otrzymać pełny ekwiwalent wakacyjny oraz pełną długość urlopu w roku 2014, należało przepracować cały rok 2013.

W roku 1989 Francis Fukuyama stwierdził, że w zasadzie historia już się skończyła. Upadł bowiem ZSRR i od teraz, na gwizdek, świat zaczął się ujednolicać i samoulepszać na świetlanej drodze ku doskonałości.

„Jest taki dzień, bardzo ciepły, choć grudniowy,/Dzień, zwykły dzień, w którym gasną wszelkie spory...” – tak śpiewał zespół Czerwone Gitary, przywołując atmosferę serdeczności i wybaczenia, co nierozłącznie wiąże się z Wigilią i Bożym Narodzeniem. I właśnie zbliżające się Święta Narodzenia Pańskiego są doskonałą okazją do uzmysłowienia sobie, jak narodziły się: tradycja pasterki, szopki, choinki i bombki.

Polskie tradycje wielkanocne należą do jednych z najbogatszych na świecie. Poza obrządkami i zwyczajami zachowanymi do dzisiaj, obejmują one niezwykle różnorodne wyroby kulinarne. Bogactwo wielkanocnych potraw przejawia się w ich ilości i odmienności.

Przepisy celne obowiązujące aktualnie na terytorium unijnym regulują kwestie przewożenia przez granice różnych towarów, od luksusowych perfum po wyroby tytoniowe i alkoholowe.

Masz pieniądze, a nie masz towaru w sklepie – dziś taka sytuacja wydaje się nieprawdopodobna. Jednak przez całe dziesięciolecia istnienia Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej w takim właśnie absurdzie żyliśmy między Tatrami a Bałtykiem.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Bal Gimnazjalistów
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka 2012
  • Ani Mru Mru
  • Krakus
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Mini galeria 03
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Mini galeria 04
  • Miss Fitness
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Koncert Budki Suflera
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Majówka Comblain La Tour 2010

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices