Dziś jest , imieniny obchodzą:

Wyjątkowe muzeum kanadyjsko-polskie

O istnieniu tego muzeum dowiedziałam się przypadkiem. Pojechałam tam i do tej pory jestem pod wrażeniem. I to z kilku powodów.

 

Po pierwsze – niesamowita jest już sama historia powstania muzeum. Gilbert Van Landschoot, mówi, że do założenia muzeum zobowiązał go jego ojciec. Na łożu śmierci, wyznał synowi, że podczas II wojny światowej brał udział w ruchu oporu, o czym nikomu wcześniej nie opowiadał. Używając zrzuconej przez aliantów radiostacji informował Anglików o startach niemieckich samolotów z pobliskiego lotniska, umożliwiając ich przechwycenie nad kanałem La Manche. Niemcy namierzyli tę radiostację i zaczęli przeszukiwać domy w sąsiedztwie. Karą za posiadanie radiostacji była śmierć. Gdy Niemcy byli dwa budynki od domu Landschootów, do wioski wjechały czołgi 1. Dywizji Pancernej Gen. Maczka i odziały wojsk kanadyjskich. Ojciec Gilberta Van Landschoota uważa więc, że zawdzięcza im życie.

 

To muzeum to hołd złożony żołnierzom kanadyjskim i polskim, których wkład w II wojnę światową nie został według niego należycie doceniony. W rodzinie Landschootów wpajane jest przekonanie, że jeśli ktoś ci pomógł musisz się odwdzięczyć. To muzeum jest tego dowodem.

Po drugie pasja. To całkowicie prywatne muzeum, finansowane ze środków własnych rodziny Van Landschootów. Pan Gilbert z dumą i iskrą w oku opowiada, że sam gromadzi eksponaty, robi makiety, wymyśla jak ma wyglądać ekspozycja, ubiera manekiny. Wydaje się, że umundurowanie i uzbrojenie żołnierzy nie ma dla niego tajemnic. Zna każdy detal, szczegół, naszywkę i guzik, potrafi objaśnić co do czego służy i co znaczy. To coś więcej niż zwykłe „interesowanie się”. To czysta pasja. Pan Van Landschoot potwierdza, że tworzeniu muzeum poświęca każdą wolną chwilę. Jest stolarzem, historykiem i jednocześnie plastykiem. To muzeum to dzieło jego życia.

 

Po trzecie bogactwo eksponatów. Po prostu nie można uwierzyć, ile tego jest. Dosłownie wszystko! Buty, spodnie, pasy, naszywki, czapki pilotów, mundurki Hitler-Jugend, odznaczenia, uzbrojenie: pistolety, karabiny, noże, działa, radiostacje. Są również zwyczajne przedmioty codziennego użytku: opakowanie po czekoladzie i papierosach, menażki, kubki, plecaki, a nawet opakowanie po proszku do prania. Są oryginalne plakaty z okresu wojny, zdjęcia i kawałki filmów. Zobaczyłam tu w końcu co to znaczy „założyć bagnet na broń”. Na pytanie skąd ma tyle eksponatów, pan Van Landschoot odpowiada, że gdy zaczął tworzyć muzeum, pytał okolicznych ludzi i okazało się, że mają po domach pochowane olbrzymie ilości pamiątek i pozostałości z okresu wojny. Jesień roku 1944, a więc okres kiedy te tereny były wyzwalane przez wojska kanadyjskie i polskie, była bardzo deszczowa, żołnierze szli w błocie i słocie, a często musieli brnąć po kolana w wodzie przez zalane przez Niemców pola. Byli więc przemoczeni do suchej nitki i nierzadko zostawiali mokre mundury w domach, gdzie zatrzymywali się na nocleg. Ludzie trzymali je po strychach i schowkach, bo szkoda im było wyrzucić. Kiedy zorientowali się, że Van Landschoot naprawdę tworzy muzeum, zaczęli mu je przynosić. 22 lata temu w muzeum było 25 mundurów, teraz jest tu ich znacznie, znacznie więcej. I to wszystko oryginały.

 

Oglądamy makiety, eksponaty, a potem krótki film, pokazujący walki armii kanadyjskiej o wyzwolenie ujścia Skaldy i wejścia do portu w Antwerpii. Walki na tym terenie były bardzo zacięte, Niemcy bili się do ostatniego żołnierza. Żołnierzy z 1. Dywizji Pancernej generała Maczka, działających w ramach armii kanadyjskiej, zapamiętano jako niezwykle walecznych. Wysławili się odwagą podczas bitwy pod francuskim Falaise, potem jako wyzwoliciele północnej części Gandawy, a następnie Bredy. Pan Van Landschoot mówi, że o Polakach mówiono „love birds”, bo zakochiwały się w nich miejscowe dziewczyny. A ja sobie myślę, że fajnie, że tutaj się o nich pamięta i czci pamięć poległych.

 

W herbaciarni przy muzeum można zjeść lunch, a na deser wielkie, pyszne wafle, które tutaj przyrządza się tylko w niedzielę. Okazało się, że istnieje tu również szkoła tańca, która przyciąga seniorów z całej okolicy. Od kwietnia do września otwarte są ogrody, które stanowią dodatkową atrakcję i dla nich także warto odwiedzić to niezwykłe miejsce.

www.canadamuseum.be
Heulendonk 21
9991 Adegem
050 71 06 66

Polecamy

Nikogo nie trzeba dziś przekonywać, że znajomość języków obcych jest w dzisiejszym, zglobalizowanym świecie nie do przecenienia. A już w szczególności emigrantów.

   Człowiek od urodzenia tkwi w rzeczywistości językowej – poznaje ją i aktywnie w niej uczestniczy: słuchając, mówiąc, jak również pisząc i czytając. Mowa uzależniona jest od zdolności myślenia, choć odwrotna współzależność jest już mniej oczywista.

Jedna ze światowych teorii spiskowych mówi, że tego kolesia z białą brodą, w czerwonym kubraku, co to niby lata z reniferami i dzieciom przynosi prezenty na Boże Narodzenie wymyślili… 100 lat temu spece od reklamy w Coca Coli.

Jako że Belgia nie rozpieszcza mieszkańców pogodą, na wakacje obieram zazwyczaj jakiś kierunek gwarantujący słońce, przyjemne temperatury, turkusowe morze, piękne pejzaże i coś ciekawego do zwiedzania.

Tybetanskie oczyszczanie Pierwotna mądrość poza przyczynami i skutkami, karmą. Połączenie z nią nie wymaga wysiłku (np. Nie chodzi o usilne staranie się żeby być szczęśliwym.) Zamiast odkryc wewnatrz, ze to szczescie już istnieje, spokój jest w nas, a samo żądanie spokoju zakłóca go.

Kiedyś, całkiem w sumie niedawno, było tak, że mordercę skazywano na śmierć, a on błagał o życie. Świat zwariował: dziś takiego samego mordercę skazuje się na dożywocie (czyli życie), a on błaga o śmierć.

W dniach 6-8 lutego w Poznaniu odbyły się europejskie targi karpiarstwa i myślistwa. To były moje pierwsze targi w Poznaniu, gdyż dotąd zawsze gościłem w Zabrzu.

Mons, o którym nie raz już pisałam, to serce francuskojęzycznej prowincji Hainaut. Wierne od średniowiecza swojej świętej patronce – Waldetrudzie jest corocznie, w niedzielę Świętej Trójcy, teatrem gigantycznych uroczystości związanych z jej kultem.

 

Tradycją Polskiego Centrum Kształcenia im. Jana Pawła II w Brukseli stał się corocznie organizowany festyn. W tym roku odbył się w niedzielę, 15 czerwca. Pogoda dopisała, a na imprezę zorganizowaną przy współpracy z Komitetem Rodzicielskim przybyły całe rodziny.

Witam serdecznie liczne grono wiernych czytelników jak i tych, którzy czytają mnie po raz pierwszy. O tym, że jest Was coraz więcej, wnioskuję po ilości maili i pytań, jakie zadajecie na profilu FB „Brussels School of Photography”.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Ani Mru Mru
  • Dzień Dziecka 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Gimnazjalistów
  • Mini galeria 04
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Mini galeria 03
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Krakus
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Miss Fitness
  • Koncert Budki Suflera

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices