Dziś jest , imieniny obchodzą:

Wielkanocne tradycje

Wielkanoc to najważniejsze święta w kalendarzu kościoła katolickiego. Towarzyszy im wiele ludowych obrzędów wywodzących się jeszcze z czasów pogańskich, a także tradycyjnych polskich zwyczajów, które w nadzwyczajny sposób ubogacają okres wielkanocny.

 

Wiosenne porządki. Nadchodząca Wielkanoc, a wraz z nią wiosna, od zawsze stanowiły idealny moment na wielkie sprzątanie. Malowano domy, wietrzono pościele, trzepano dywany i kilimy. Zwyczaj wielkich wiosennych przedświątecznych porządków miał także symboliczne znaczenie: wymiatamy z domu resztki zimy, a wraz z nią choroby i wszelkie zło. Tradycja wiosennych porządków przetrwała po dziś dzień. Silnie zakorzeniona jest szczególnie na Pomorzu i w Małopolsce.

 

Zakaz pieczenia chleba. W tygodniu poprzedzającym Niedzielą Palmową, aż do Wielkiego Tygodnia, wiejskim gospodyniom nie wolno było piec chleba. Złamanie zakazu groziło bowiem sprowadzeniem suszy na całą wieś. Jeśli jakiejś gospodyni zdarzyło się w tym czasie upiec chleb, wówczas wrzucaną ją i jej garnki do najbliższej rzeki lub stawu.

 

Niedziela Palmowa zwana także „Kwietną” lub „Wierzbową” stanowi ważny element przygotowań do świąt wielkanocnych. Obchodzona na cześć wjazdu Jezusa do Jerozolimy nierozerwalnie kojarzy nam się po dziś dzień z ręcznie wyrabianymi palemkami zanoszonymi do kościoła. Palmy, którymi Żydzi witali Chrystusa, w polskiej tradycji zostały zastąpione gałązkami wierzby będącej w symbolice Kościoła znakiem zmartwychwstania. Gałązki wierzby przybiera się kwiatami, ziołami i bukszpanem. Dawniej, po powocie do domu, palmy umieszczano za świętym obrazem lub nad drzwiami domostwa. Miały chronić domowników przed burzą i ogniem. Wcześniej, po przyjściu z kościoła, poświęconymi palemkami uderzało się każdego z domowników. Wierzono także, że zjedzenie przynajmniej jednego wierzbowgo kotka – już po poświęceniu palemki – będzie chronić przez cały rok przed chorobami gardła. Stąd też w wielu regionach praktykuje się do dziś tę tradycję.

 

Topienie Judasza. Zwyczaj ten zachował się po dziś dzień w niektórych regionach naszego kraju – zwłaszcza na Pomorzu. W Wielką Środę młodzi chłopcy biorą słomianą kukłę symbolizujacą Judasza i wleką na łańcuchach przez całą wieś, obrzucając ją kamieniami. Na koniec, aby wymierzyć sprawiedliwość, zdrajcę Jezusa wrzuca się do rzeki, w której zostaje utopiony.

 

Triduum Paschalne. Obejmuje kolejne trzy dni: czwartek, piątek i sobotę.
W Wielki Czwartek, we wszystkich kościołach katolickich, pustoszeje ołtarz i milkną dzwony, które na nowo zabrzmią dopiero w Wielką Niedzielę. Wieczorem odbywają się nabożeństwa przypominające o ostatniej wieczerzy Jezusa. Tradycja nakazuje, by na terenach wiejskich, gospodarz wstał skoro świt i przygotował małe krzyżyki, które następnie powinien zanieść na swoje pola, by zapewnić sobie urodzaj przez cały rok.

Wielki Piątek to dzień, w którym obowiązuje ścisły post. Popołudniu odbywają się Drogi Krzyżowe, podczas których następuje symboliczne złożenie ciała Jezusa Chrustusa do grobu. W wielkopiątkowy poranek mies zkańcy wsi obmywali się zimną wodą z rzek i jezior, co miało chronić przed wszelkimi chorobami. Z tym dniem związany jest też zwyczaj tak zwanych „bożych ran” upamiętniających biczowanie Jezusa. Polegał on na symbolicznym biciu rózgą przez kobiety swoich mężów i dzieci. Dzisiaj jest już raczej zapomniany i rzadko praktykowany zwyczaj. Rozpoczynanie świętowania Wielkanocy rozpoczynano w wielu regionach kraju od symbolicznego pogrzebu żuru i śledzia. Gliniane garnki z żurem tłuczono lub zakopywano, natomiast śledzia wieszano na gałęzi lub przybijano do drzewa. Niekiedy zwnoszono okrzyki: „Żur do lasu, mięso do wsi”. Było to pożegnanie się z postnymi potrawami aż do kolejnego Wielkiego Postu. Zwyczaj był bardzo popularny na Kujawach i Pomorzu. W niektórych częściach kraju zakopywano także garnki z popiołem, co było oznaką zakończenia okresu smutku i pokuty.

 

Wielka Sobota. To dzień obfitujący w tradycyjne obrzędy doskonale znane nam po dziś dzień. Malowanie jaj. To jedna z najbardziej znanych polskich tradycji wielkanocnych. Jajko uważane jest za symbol odradzającego się życia, a podczas Wielkiej Nocy stanowi symbol zmartwychwstania Jezusa. Każdy region ma nieco odmienne techniki ozdabiania jajek będących nieodłącznym symbolem Wielkiej Nocy: malowanie, naklejanie wycinanek, obklejanie włóczką, woskowanie i skrobanie rylcem. W Wielkopolsce przygotowuje się kraszanki, czyli barwi się jaja na jeden kolor korzystając z naturalnych barwników naturalnych. Można więc gotować jajka w łupinach cebuli - barwią skorupkę na brąz. Można też gotować je z liśćmi młodej pokrzywy, dzięki czemu uzyskuje się kolor zielony. Stosowana jest też technika batikowa, czyli pisanie woskiem. Szpileczką nanosi się gorący wosk pszczeli tworząc rozmaite wzorki na skorupce. Polskie pisanki zachwycają swoimi barwnymi wzorami i tradycyjnymi technikami wykonania także obcokrajowców.

 

Drugą znaną tradycją Wielkiej Nocy jest święcenie pokarmów. Ten zwyczaj pojawił się w Polsce około XII wieku. W wiklinowych plecionych koszyczkach przyozdobionych bukszpanem nie powinno zabraknąć: baranka (symbol Zmartwychwstałego Jezusa), jajek (symbol rodzącego się życia), chleba (symbol ciała Chrystusa oraz dobrobytu), chrzanu (symbol męki Pańskiej), soli (istota prawdy, ochrona przed zepsuciem) i babki (symbol umiejętności). Wszelkie prace domowe, takie jak sprzątanie czy gotowanie potraw wielkanocnych, powinno zostać zakończone przed poświęceniem koszyczka. Za dawnych czasów w Wielką Sobotę należało spryskać dom wodą w celu zapewnienia sobie wszelkiej pomyślności. Palono tez leszczynę, której popiół rozrzucano na polach przy pierwszej wiosennej orce na znak dobrobytu i obfitych plonów. W niektórych wsiach i w miasteczkach przetrwała tradycja zapalania w ten dzień w domach gromnic, by zapewnić sobie ochronę przed burzą na cały rok.

 

Wielka Niedziela. Tradycyjnie ten dzień zaczyna się od udziału w rezurekcji, po której zasiada się do wielkanocnego śniadania. W ten dzień, na stole nie powinno zabraknąć ani białego obrusa ani święconki z koszyczkiem poświęconych dzień wcześniej. Powinna pojawić się także rzeżucha będąca symbolem sił witalnych i rodzącego się życia. Wielkanocne śniadanie to w całej Polsce rodzinne spotkanie przy suto zastawionym stole, na którym królują: jaja, chrzan na wiele sposobów, szynki, pasztety, pieczenie, a także mazurki i drożdżowe baby. Powszechnym zwyczajem jest rozpoczynanie świątecznego śniadania od dzielenia się jajkiem jak opłatkiem i składania sobie życzeń. Symbolizujące wieczność, nieśmiertelność i nowe życie, jajko jest niewątpliwym symbolem Wielkiej Nocy. Na terenach wiejskich zachował się zwyczaj dzielenia się poświęconym jajkiem z domowymi zwierzętami. W wielu regionach Polski, zwłaszcza na Podlasiu, do dziś panuje tradycja wybijania jajek. Polega ona na stukaniu się przez dwie osoby ugotowanymi jajkami. Wygrywa ten, który jako pierwszy stłucze jajko przeciwnika. Inną zabawą podlaską, szczególnie lubianą przez dzieci, jest toczenie jajek z górki. Wygrywa jajo, które jako pierwsze znalazło się na dole. Wielka Niedziela to według tardycji dzień bez gotowania - żadnego dymu i ognia. W ten dzień powinno zjadać się tylko to, co zostało wcześniej przygotowane, na zimno lub po odgrzaniu, ale nie wolno krzątać się po kuchni i gotować świeżych dań.

 

W myśl legendy, w nocy z niedzieli na poniedziałek wielkanocny mieszkańców małopolskich domów odwiedzają rozmaite niemowy: dziady, czarty i stwory, które należy przekupić drobnymi podarunkami, aby nie wyrządziły szkód w domostwie. Ten stary zwyczaj nawiązuje do opisanych w Biblii wysłanników żydowskich, którzy za to, że nie uwierzyli w Zmartwychwstanie Jezusa – utracili mowę.

 

Poniedziałek Wielkanocny. Najbardziej znanym zwyczajem drugiego dnia świąt jest niewątpliwie Śmingus-dyngus, czyli wzajemnym oblewaniu się wodą. W dawnych latach obowiązkowe było także uderzanie się wierzbowymi gałązkami (stąd śmigus). Uniknąć śmigusa można było wykupując się pisankami, łakociami lub drobnymi monetami (twz. dyngus). Zgodnie z tradycją, każda polana panna na wydaniu powinna obdarować kawalera własnoręcznie ozdobioną pisanką. Na Kaszubach, zamiast polewać kobiety wodą, po dziś dzień smaga się je wierzbowymi witkami.

Opracowanie:

 


Źródło: www.gazetawrocławska.pl,
www.gloswielkopolski.pl

Polecamy

Nie od dziś wiadomo, że Słowianie należą do jednych z najstarszych kultur zamieszkujących ziemię. Nic dziwnego, że wraz z naszą (raczej niechcianą) emigracją, słowiańska kultura, sztuka, historia dokonuje ekspansji na Europę Zachodnią.

Okres wakacyjno-urlopowy dobiega końca, wypoczęci i zrelaksowani możemy zabrać się na nowo do pracy oraz zdobywania wiedzy odnośnie fotografii. W poprzednim naszym spotkaniu zacząłem wprowadzenie do świata filtrów fotograficznych. 

 

Wymarzony urlop. Z czym się kojarzy? No oczywiście ze słodkim lenistwem, z podróżami, odwiedzinami rodziny, przyjaciół i znajomych, ze znalezieniem czasu na przyjemności, na beztroskę i luz. I właśnie tak było rok temu.

 

Dobra wiadomość dla wszystkich, którzy od garnituru od Armaniego wolą powyciągane koszulki i stare, dobre dresy - teraz jesteście trendy!

Specjaliści mawiają, że są trzy rodzaje kłamstwa: kłamstwo, cholerne kłamstwo i statystyka. Nie jest wykluczone, że mają stuprocentową rację; wystarczy zaznajomić się z projektem rządów holenderskiego i norweskiego.

Boże Narodzenie skończyło się całkiem niedawno, ale z nim właśnie wiąże się styczniowe Święto Trzech Króli. Na 6 stycznia przypada bowiem Objawienie Pańskie, zwane też Epifanią. Źródeł tej tradycji należy upatrywać w Ewangelii św. Mateusza.

W szeregach najstarszej polskiej drużyny w Belgii nastała prawdziwa rewolucja. Po blisko ośmiu latach Polonia Bruksela zmieniła trenera! Został nim wieloletni zawodnik Polonii – Krzysztof Piekarski. Prowadzenie tak utytułowanej drużyny to nie lada wyzwanie. Jaki plan ma zatem Mrówa?

Spośród wielu znakomitych belgijskich piw wyróżniają się te robione przez zakony trapistów. Uznanie ich wyjątkowego charakteru pozwoliło nie tylko na obecność w Belgii, ale i na całym świecie. Tego dowodem jest również upodobanie innych zakonów rozsianych w Europie i poza nią.

India Pale Ale – styl piwny, stworzony na potrzeby wojsk w brytyjskich koloniach, jest obecnie najpopularniejszym stylem na świecie. Chmielowa goryczka i aromaty pojawiają się w różnych odmianach, a każdy piwowar również stara się dodać swoją nutkę.

 

Jest to pytanie, które powinni stawiać sobie rodzice w różnych sytuacjach i dobrze zrobić to zawczasu. 

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Mini galeria 04
  • Krakus
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Bal Gimnazjalistów
  • Ani Mru Mru
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Miss Fitness
  • Koncert Budki Suflera
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Mini galeria 03
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices