Dziś jest , imieniny obchodzą:

Karnawałowe wspomnienia „Mons 2015” rusza pełną parą

Mons, o którym nie raz już pisałam, to serce francuskojęzycznej prowincji Hainaut. Wierne od średniowiecza swojej świętej patronce – Waldetrudzie jest corocznie, w niedzielę Świętej Trójcy, teatrem gigantycznych uroczystości związanych z jej kultem.

 

Procesja religijno-historyczna oraz inscenizacja walki świętego Jerzego ze smokiem zostały zakwalifikowane dziesięć lat temu do Światowego Dziedzictwa Niematerialnego UNESCO.

Wpisanie na tę samą listę, w kategorii spuścizny materialnej, barokowej Wieży Miejskiej oraz neolitycznej kopalni krzemienia usytuowanej w pobliskim Spiennes, było jednym z najważniejszych czynników, które zadecydowały o proklamowaniu walońskiego miasta Europejską Stolicą Kultury na rok 2015.

Uroczysta inauguracja przypada na 24 stycznia br. i nosi nazwę „Eblouissement” („Olśnienie”, przyp.aut.). I tutaj, proszę Państwa, wątek mi się urywa, gdyż Redaktor naczelna przypiera mnie do muru, aby skoncentrować się na olśniewającej ceremonii otwarcia. Jak już jednak wspominałam w poprzednim numerze „Nowinek”, pisząc do miesięcznika, mamy w pewnym sensie związane ręce. Biorąc pod uwagę aspekt techniczno-logistyczny wydawania czasopisma, musimy oddawać artykuły do druku z dwutygodniowym wyprzedzeniem. Tak więc, pozbawiona daru jasnowidzenia, nie jestem w stanie opisać wydarzeń, które jeszcze nie miały miejsca.

Z dokumentacji będącej w moim posiadaniu, mogę jedynie wywnioskować, że uroczystości będą/były godne obejrzenia. Organizatorzy przewidzieli bowiem moc atrakcji i manifestacji kulturalnych: ogrom dźwięku i światła odbijającego się w 18 000 srebrzystych ponchos rozdawanych bezpłatnie wszystkim tym, którzy chcieliby je wdziać. Od godziny 18:00 ogniste kule będą oświetlać Place du Parc, na Marché aux Herbes będzie można tańczyć z fluorescencyjnymi robotami, zaś od 22:30 z Placu Nervienne będzie można podziwiać sztuczne ognie. Tutaj dla ciekawostki dodam, iż Wieża Miejska (le Beffroi) jest aktualnie oświetlona, niczym latarnia morska, biało-czerwonymi snopami światła (są to barwy miasta).

Fundacja „Mons 2015” oraz władze gminy przewidziały tak bogaty i zróżnicowany program (w tym otwarcie pięciu nowych muzeów), że absolutnie nie sposób nawet pobieżnie o wszystkim wspomnieć. Mam przed sobą przewodnik na pierwszy kwartał zawierający ponad dwieście stron (!). Mogę więc jedynie Państwu polecić udanie się na stronę internetową http://www.mons2015.eu/fr lub bezpośrednio do Biura Obsługi Ruchu Turystycznego, jeśli są Państwo na miejscu.

Jak wspominałam powyżej, pisanie z wyprzedzeniem nie ma dużego sensu gdyż w turystyce, tak jak i w życiu, wszystko może się zdarzyć lub zmienić. I tak, jednym z emblematów miasta miała stać się gigantyczna struktura z drewna „The Passenger”. Ten nowatorski symbol, autorstwa flamandzkiego architekta – Arne Quinze – był zresztą jednym z nielicznych elementów, o którym znalazłam wzmianki w polskiej prasie. Rzeźba z drewnianych deseczek, mierząca 18 metrów wysokości i 90 metrów długości, została usytuowana tuż przy Rynku, naprzeciw Pałacu Sprawiedliwości. Uroczysta jej inauguracja miała miejsce 6 grudnia, a całkowity koszt wykonania osiągnął astronomiczna sumę 400 000 Euro. Schodzili się gapie, przyjechała telewizja, ludzie wypowiadali się przed kamerami „za” lub „przeciw”. Krótko mówiąc, było głośno i dobra reklama dla miasta.
W wigilijny wieczór było jeszcze głośniej o „Passengerze”, ale w inny sposób. Koleżanka wysłała mi maila z życzeniami dopisując: „A słyszałaś, że to tam w Mons chyba runęło?”… Przychodzi kolejny mail z artykułem w załączniku - „Dzieło Arne Quinze zawaliło się częściowo ze względu na wadliwe wiatry”. I tu, drodzy Państwo, nie chodziło wcale o „wichurę z defektem”. Jeden z francuskojęzycznych dziennikarzy tak się spieszył, aby zamieścić jak najszybciej swój tekst na łamach strony internetowej, że zamiast słowa „poutre”, (czyli „belka”, która okazała się rzeczywiście wadliwa) użył „proute”, co oznacza wypuszczane gazy jelitowe zwane inaczej wiatrami lub „bąkami” w żargonie potocznym. Czego to człowiek w prasie nie wyczyta!

Natychmiast po świętach przystąpiono do odbudowy plenerowej struktury. Zaczęła się również gorąca polemika na temat: „Kto za to wszystko zapłaci?”. Okazało się, że ubezpieczyciel artysty (chciałoby się napisać „ze spalonego teatru”…). Koniec końców, ktoś odgórnie zdecydował, iż obiekt zostanie całkowicie rozebrany, choć planowo miał dekorować miasto przez okres pięciu lat. Ale odstawmy na razie anegdoty na bok.

To, co jest pewne, to fakt, iż „clou” pierwszego semestru będzie wystawa obrazów, rysunków i listów Vincenta Van Gogha. Około 70 dzieł pomniejszych, zostanie przedstawionych w Muzeum Sztuk Pięknych (BAM) w okresie od 25 stycznia do 17 maja br. Świadomie użyłam sformułowania „pomniejsze”, gdyż najbardziej znanych dzieł holenderskiego malarza tutaj nie uświadczymy. Zapowiada to już sam podtytuł wystawy: „Narodziny artysty”. Otóż Vincent przebywał w pobliskim regionie (onegdaj górniczym) Borinage w latach 1878-1880 jako… protestancki kaznodzieja. Przy okazji zaś szkicował sceny z życia prostych ludzi, a jego rysunki służyły najczęściej… jako papier na podpałkę, ale o tym w kolejnym artykule, już po rozpoczęciu wystawy.

Polecamy

„Co zrobić z dzikiem?” - podchwytliwo-dramatyczne pytanie postawiła polska blogerka mieszkająca w Belgii.

Tradycją Polskiego Centrum Kształcenia im. Jana Pawła II w Brukseli stał się corocznie organizowany festyn. W tym roku odbył się w niedzielę, 15 czerwca. Pogoda dopisała, a na imprezę zorganizowaną przy współpracy z Komitetem Rodzicielskim przybyły całe rodziny.

W środę 31 stycznia i w sobotę 2 lutego 2018 r. w Polskim Centrum Kształcenia im. Jana Pawła II w Brukseli odbył się bal karnawałowy dla polskich uczniów tej placówki.

 

Od kilku lat mieszkam w Belgii i muszę się przyznać, że miałam zdecydowanie więcej czasu na zwiedzanie, kiedy przyjeżdżałam tu jako turystka. Dzięki temu poznałam liczne muzea i ciekawe miejsca w Brukseli, Brugii czy Gandawie.

 

Zbliżający się wielkimi krokami Dzień Kobiet, o którym – mam nadzieję przynajmniej polscy mężczyźni nie zapomną! – jest wyśmienitą okazją do rozważań nad starym porzekadłem, że to nie suknia zdobi człowieka, a człowiek suknię.

 

Jeszcze tylko chwila, jeszcze kilka dni i zaczną się wakacje. U mnie, w tym roku trochę inaczej, trochę na raty. Nasz syn kończy pierwszą klasę szkoły średniej, a córka jest w podstawówce, więc jego wakacje zaczynają się wcześniej.

Bez wątpienia klimat w Belgii jest znacznie łagodniejszy niż w Polsce, a co za tym idzie i wiosna nadchodzi znacznie szybciej.

Czas letniej laby, wyjazdów i remontów dobiegł końca. Wielkimi krokami zaczęła nadchodzić jesień, a wraz z nią powrót do pracy i codziennych obowiązków. W tym roku, początek września był dla mnie jednak zupełnie inny od wszystkich poprzednich.

Wizyta teściowej, która wydawała się nie mieć końca, dała mi się nieco we znaki. Mimo mojego postanowienia, żeby żadną miarą nie dawać się mamie Jacka wyprowadzić z równowagi i nie zwracać uwagi na jej kąśliwe komentarze, nie byłam w stanie nie przejmować się jej gadaniem.

Zielony krajobraz, piwna pasja, rolnicze podstawy i wykształcenie inżynierskie legło u podstaw nowego browaru w Ardenach w roku 2008.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Bal Karnawałowy 2011
  • Dzień Dziecka 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Krakus
  • Mini galeria 04
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Mini galeria 03
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Koncert Budki Suflera
  • Ani Mru Mru
  • Miss Fitness
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Gimnazjalistów
  • Bal Karnawałowy 2012

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices